10 jaar Kunstacademie gevolgd en nog een bijkomende kunstopleiding volgen om succesvol te worden. Vanaf ik potloden of stiften had gekregen als klein meisje, ben ik niet meer gestopt met creatieve ontwerpen te maken.  Ik heb veel creatieve ideëen en ben hier zeer dankbaar voor. Vaak als ik creatief ben kom ik een bepaalde ‘zone’ waardoor ik even alle wereldproblemen vergeet.  “Ik vind het makkelijker om de Chichén Itzá na te maken dan acht uur op een dag achter een computer te zitten.” Na al die jaren van rust, was ik toch nog in staat om iets te creëeren. Na het middelbaar en de start van het hoger onderwijs, verdween de tijd en zin om creatief bezig te zijn. Zo had ik een creatieve pauze van twee jaar.  Tijdens mijn afstudeerstage bij Toerisme Oostende vzw kwam ik in contact met The Crystal Ship, een street-art festival.  Ik ontdekte terug de tijd en de passie voor de creativiteit. Zo maakte ik terug een eerste ontwerp op doek. Ik vond het een vermoeiende gedachte om te beginnen op doek en ik niet wist of iets echt zou lukken dus startte ik maar in mijn schetsboek.  Zo schilderde ik terug opnieuw. Ik creëerde een vis en speelde met de verf op een speelse manier.  Toch bleef die vermoeiende gedachte in mijn achterhoofd spelen en deed ik maar liefst vier maanden over deze vis.  Maar vanaf het officieël af was verdween die gedachte want ik was trots op het eindresultaat. En ik realiseerde dat doorheen het proces van het schilderen van die vis, dat als ik een foutje maakte of buiten het ontwerp ging, ik kon er gewoon over schilderen of er iets anders van maken en niemand die het wist behalve ik.  Met de bevrijding van deze gedachte was ik zelf terug creatief vrij. Ik voelde mij op een avond creatief geïnspireerd. Ik wilde wel tekenenen maar het moest niet perfect zijn. Met deze gedachte schetste ik, voor mij althans, het perfecte kleine babyhertje.   Sindsdien heb ik die microbe te pakken en startte ik op Canvassen te schilderen. Ik maakte een schilderij geïnspireerd door kunstenaar Werner Bronkhorst, over het Formule 1- circuit Spa, Francorchamps.  Ik creëerde dit doek voor mijn vriend die geobsedeerd is door Formule 1.  Na dit canvas is de bal aan het rollen gegaan. Ik startte ondertussen aan twee nieuwe schilderijen.  Ondertussen heb ik een hele kar gevuld met verf en kunstmaterialen. Ook een professionele schildersezel kon niet ontbreken.  Maar voor al deze materialen en zeker de schildersezel was er plaats nodig, zo heb ik het zeteltje die in mijn kamer stond verplaatst en heb ik nu mijn eigen ‘schildersatelier’.  Deze verandering van mijn interieur zorgt ervoor dat ik mij veel energieker voel en meer gemotiveerd ben om creatief bezig te zijn. In deze moderne tijden kon ik niet achterlopen op digitale werken Met alle nieuwe digitaliseringen en zo ook de digitalisering van kunst en Graphic Design. Kon ik niet anders dan op deze boot te springen als creatieveling. Zo kocht ik een nieuwe Ipad en Apple Pencil aan en ik kon aan de slag gaan.  Help! Ik voel mij een boomer! In de Kunstacademie had ik al heel wat technieken geleerd over de jaren heen. Ik kon werken met: houtskool, pandakrijt, acryl-verf, olie-verf, composities, stillevens tekenen, posters schilderen met kleurpotloden, waterverf en zoveel meer.  Maar tekenen op een iPad, neen dat zat er niet bij toen. En nu? Ik stond er alleen voor dacht ik, wie is er nu om mij dit aan te kunnen leren? Wel deze digitalisering brengt ook heel wat voordelen met zich mee. Ik zocht op TikTok tutorials en begon deze uit te testen.  Het is nog steeds een leercurve maar begin mij meer en meer zelfverzekerder te voelen over het ontwerpen op mijn iPad.  Tijdens mijn leercurve had ik mij ingeschreven voor een wedstrijd. Tijdens het doomscrollen op mijn sociale media op een rustige avond, kwam ik een oproep tegen. Het was een oproep van stad Oostende over een kunstwedstrijd in het Schorre (een sportpark). Graag wilden ze enkele muren versieren met mooie kunstwerken van jonge lokale kunstenaars. De enige vereisten waren om iets kunstzinnigs te doen met het sportpark, geen politieke meningen erin te steken en het sportieve profiel moest naar voren komen. Maar de deadline was 31 mei, ondertussen waren we 4 mei. Met heel wat stress en ongeloof begon ik aan de opdracht.  Vaak zat ik met de twijfel ben ik wel goed genoeg om al een ontwerp te maken op mijn Ipad en zullen zij wel onder de indruk zijn van mijn ontwerp? Vaak had ik de innerlijke discussie om te stoppen en mijzelf niet belachelijk te maken en mij te haasten voor de deadline.  Na heel wat discussies met mezelf en met mijn vriend heb ik toch volhard en heb ik het voorontwerp afgemaakt.  Het ontwerp is ingedient en nu rest mij enkel nog geduldig af te wachten tot de beslissing wordt genomen.  Ik hoop en denk nog iedere dag dat ik deze wedstrijd mag winnen en mijn ontwerp op een van de muren mag plaatsen…